Dziennikarz: Jaką książkę poleciłaby Pani młodzieży?

Pani Emilia: Młodzieży szczególnie polecam książkę Sztuka zwycięstwa, której autorem jest Phil Knight, współzałożyciel firmy Nike. Publikacja ukazała się zarówno w wersji młodzieżowej, jak i pełnej – przeznaczonej dla dorosłych czytelników. To inspirująca opowieść o konsekwencji w dążeniu do celu, odwadze w realizowaniu marzeń oraz umiejętności pokonywania trudności. Pokazuje, że sukces jest efektem wytrwałości, pracy i wiary w swoje przekonania. Uważam, że to wartościowa lektura dla młodych ludzi stojących przed ważnymi wyborami życiowymi.

Dziennikarz: Czy lubi Pani czytać książki?

Pani Emilia: Oczywiście. Czytanie jest dla mnie nie tylko formą relaksu, lecz także nieustannym źródłem rozwoju.

Dziennikarz: Jaki jest Pani ulubiony gatunek literacki?

Pani Emilia: Aktualnie są to powieści kryminalne z pogłębionym tłem psychologicznym. Interesują mnie książki, które nie tylko budują napięcie, lecz także wnikliwie analizują motywacje i złożoność ludzkich postaw.

Dziennikarz: Jakie książki były Pani ulubionymi w okresie młodości?

Pani Emilia: W młodości z dużym zaangażowaniem czytałam dramaty – gatunek literacki, który od zawsze był mi szczególnie bliski. Już na początku liceum sięgałam po utwory Williama Szekspira. Szczególne miejsce w mojej czytelniczej biografii zajmuje dramat autorstwa Jerzego Szaniawskiego Żeglarz, który stał się przedmiotem mojej pracy magisterskiej. Fascynowała mnie w nim wieloznaczność, subtelność niedopowiedzeń oraz bogactwo interpretacji. Dramaturgia, operowanie ciszą i przemilczeniem jako środkiem wyrazu – to elementy, które szczególnie mnie zainteresowały. Bliskość dramatu wynika również z mojego zamiłowania do teatru. Podczas lektury zawsze wyobrażam sobie, w jaki sposób tekst mógłby zostać zrealizowany scenicznie.

Dziennikarz: Jakie książki szczególnie zapamiętała Pani ze szkoły podstawowej?

Pani Emilia: Z okresu szkoły podstawowej szczególnie dobrze wspominam powieści, które poruszały temat dojrzewania oraz przemiany wewnętrznej bohaterów. Z dużym zainteresowaniem czytałam powieść Ten obcy autorstwa Ireny Jurgielewiczowej – książkę skłaniającą do refleksji nad odpowiedzialnością, lojalnością i problemem wykluczenia. To lektura, która uczyła wrażliwości na drugiego człowieka.

Bardzo bliska była mi również powieść Tajemniczy ogród, której autorem jest Frances Hodgson Burnett – subtelna opowieść o dojrzewaniu emocjonalnym i uzdrawiającej sile natury. Do dziś cenię ją za jej ponadczasowy, symboliczny wymiar.

Z sentymentem wspominam także Anię z Zielonego Wzgórza Lucy Maud Montgomery. Historia Ani Shirley urzekała mnie bogactwem wyobraźni bohaterki oraz jej wewnętrzną determinacją. To powieść, która w piękny sposób pokazuje, jak ważne są marzenia, wrażliwość i potrzeba przynależności.

Obecnie młodszym i starszym czytelnikom polecam serię autorstwa Rachel Bright i Jima Fielda, m.in. Koala, który się trzymał, Wielbłąd, który marudził oraz Mysz, która chciała być lwem. Choć są to krótkie, ilustrowane opowieści, niosą uniwersalne przesłania, dzięki czemu zarówno dzieci, jak i dorośli mogą odnaleźć w nich ważne refleksje.

Dziennikarz: Czy preferuje Pani tradycyjną książkę, czy e-booki i audiobooki?

Pani Emilia: Zdecydowanie wybieram tradycyjną, papierową książkę. Przy audiobookach trudno mi się skupić, natomiast książka drukowana sprzyja mojej koncentracji i pozwala w pełni zanurzyć się w lekturze.

Dziennikarz: Dziękujemy za inspirujący wywiad.

Rozmawiały uczennice klasy VIb: Amelia Wyłuda i Alicja Pieciukiewicz